- Demelzo, nigdy nie udawałem ideału.
- Czy ja o to prosiłam?
Nie przypominam sobie.
Pamiętam za to, że ślubowaliśmy sobie wierność.
- Wiem, że zawiodłem twoje zaufanie.
- Straciłeś.
- I zraniłem twą dumę.
- Dumę?
Moją dumę?
(…)
Wydawało mi się,
choć niewiele wiedziałam,
że nie byłeś jak inni mężczyźni.
Była w tobie szlachetność
nie z urodzenia, a z charakteru.
Byłam dumna, że ktoś taki mnie poślubił.
A teraz odkrywam,
żeś wart mniej od innych.
Nisko upadłeś i z bardzo wysoka.
Nie moją dumę zraniłeś, Rossie.
A moją dumę z ciebie.
Elisabeth w rozmowie z ciotką
Opuścił mnie.
Chciał powstrzymać ten ślub, ale nie dał nic w zamian.
Zabrał to, co nie należało do niego
i odszedł, nie ponosząc konsekwencji.
Dlaczego musiał przyjść?
Nienawidzę go za to!
Nie pozostawił mi innego wyjścia!
Źródło tekstu: http://www.opensubtitles.org/
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz